O mnie

Dr Agnieszka Balewska

      

      

1994 – 2002 UAM – Instytut Kulturoznawstwa – dr Nauk Humanistycznych 1987 – 1993 Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych / UAP w Poznaniu – mgr Sztuki
1981 – 1986 Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu – technik Wystawiennik
2015 – 2018 Galeria Salon Sztuki Kreatura / Galeria Arsenał – Recenzje / Poznań publicystka
2014 – 2015 ODK Pod Lipami – Klub Seniora „Złota Jesień” w Poznaniu animatorka warsztatów wizualnych – wykłady i zajęcia twórcze
2013 – 2018 Galeria Grupa Lagunart&ducky / Dyżury Nadziei / Os. Pod Lipami 8C Poznań manager grupy – edycja katalogów i promocja artystów.
2012 – 2012 Archiwum Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu – Archiwistka archiwistka w bazie danych
1994 – 2016 Galeria Werbalna Duck –Tak – Dyrektor Galerii w Poznaniu kurator wystaw w galerii, prowadzenie wernisaży
2006 – 2013 Prezes – Stowarzyszenia Twórczego Duck – Attack, w Poznaniu organizacja zebrań, pisanie programów edytorskich
2003 – 2004 Krytyka Artystyczna – Wykładowca – Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu wykładowca filozofii i historii teorii artystycznych
2000 – 2006 Krytyka Artystyczna – Redakcja Magazynu o Sztuce Arteon w Poznaniu członek redakcji magazynu o sztuce „Arteon
2001 – 2006 Dyrektor – Studio Artystyczne i Naukowe Duck – Art w Poznaniu edukacja artystyczna, wydawanie książek, publikacje literackie
1994 – 1996 Referent ds. studentów obcokrajowców ASP w Poznaniu przygotowywanie opinii, tłumaczenia j. francuski, j. angielski
1993 – 1994 Gimnazjum nr 2 w Poznaniu – Nauczycielka Plastyki opracowanie programu dydaktycznego klasy I – IV : lekcje w szkole

Kosmos… Moje malowanie – myślenie i bajanie o Kosmosie nie jest zakorzenione w magii czy znakach, choć Kosmos w ten sposób też może nam coś zakomunikować, jako pośrednia szansa i zewnętrzna zasłona Samego Istnienia – tak, jak Gwiazda Betlejemska przepowiadała mędrcom narodziny Mesjasza… Ale skoro Prawda jest skrytością / tajemnicą i nie wiemy do tej pory nic wiecej o nas – to dlatego też, kiedy przyjdzie nam żegnać się ze Światem – nie będziemy mądrzejsi… Jesteśmy więc raczej pewni, że za życie trzeba będzie nam zapłacić… Dobra jest więc, ludzka wiara w Boga i Jego Ofiarowany Dar Życia oraz wewnętrzna intuicja / przekonanie: że Wieczność ma swój głęboki sens… Poruszamy się zatem bezwiednie przez gwiezdne mgławice, nurkując w meandrach przyciągania i odpychania naszej emocjonalności. Traktujmy poważnie zarazem i swobodnie daną podróż, dzieląc się między sobą: wdzięcznością, zrozumieniem i uśmiechem. A dzięki przygodnym, często trudnym zdarzeniom, sytuacjom zdarza się, że my sami częściej wspieramy się we wzajemnym uczuciu – dialogu. Dlatego w przeżywanym ziemskim świecie z kosmicznym ładem – porządkiem i harmonią improwizacji – doświadczamy niejednej próby. Oczywiście chcemy też, by w świecie możliwa była pewna doza wolności, jednak częściej są przy nas: oczekiwania, zadania, progi, po to – by ów świat doświadczany i przeżywany ciągle odnajdywać i scalać na nowo. Konieczność życia zatem, dzieje się pomimo i przez nasz trud. Praca ta, to duchowy kształt i proces, w który jesteśmy wszyscy zanurzeni – wciągnięci, jako nasz rozwój osobowy i nie tylko wsobny, ale też zbawczy dla innych / bliskich istnień…
Dr Agi Bali